خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه متاع جان بر جانان خطر نداشتجان باز کز جهان دل ازو دوستر نداشت
۲
عاشق به دست همت خود در طریق عشقهرچ آن نه دوست بود بیفگند و برنداشت
۳
قومی ز عشق خاص ندارند بهره‌ایخود عام‌تر بگو که کسی زین خبر نداشت
۴
خفته درین نشیمن و زآن اوج مانده باززیرا همای همت آن قوم پر نداشت
صفحهٔ ۱ از ۳