خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زنده دل نبود کسی کو ذوق درویشان نداشتجان ندارد زنده یی کو حالت ایشان نداشت
۲
مرد همچون گل اگر از رنگ باشد مایه داررنگ سودش کی کند چون بوی درویشان نداشت
۳
ای بسا درویش زنده دل که در دنیای دونخفت بر خاک وز خاکش گرد بر دامان نداشت
۴
اهل دنیا چون شترمرغند (و) درویش اندروبلبل قدسیست، الفت با شترمرغان نداشت
صفحهٔ ۱ از ۴