خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم آن کس که عشق یارم کشتزنده گشتم چوآن نگارم کشت
۲
گنج وصلش طلب همی کردمسنگ بر سر زدوچو مارم کشت
۳
من بی آب رستم از آتشچون ببادی چراغ وارم کشت
۴
با سلیمان چه پنجه یارم کردمن که موری همی نیارم کشت
صفحهٔ ۱ از ۳