خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نور دیده دیده ز (روی) تو نور یافتجان حزینم از غم عشقت سرور یافت
۲
خورشید سوی مشرق از آن راه گم نکردکز روی همچو ماه تو هر روز نور یافت
۳
از نفحه هوای تو جان را میسر استآن زندگی که قالبش از نفخ صور یافت
۴
بی رهبر عنایت تو بنده جای خود،گرچه بسی دوید، ز کوی تو دور یافت
صفحهٔ ۱ از ۳