خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این تفکرم ای جان که گر فراق افتدمرا وصال تو دیگر کی اتفاق افتد
۲
همین بس است ز هجران دوست عاشق راکه قدر وصل بداند چو در فراق افتد
۳
به درد هجر شدم مبتلا از آن هردمصدای نالهٔ من اندر این رواق افتد
۴
مرا ز تلخی آن وارهان و آنگه زهربه دست خویش به من ده که بر مذاق افتد
صفحهٔ ۱ از ۳