خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل از عشق کسی گر خار خارت اوفتدقصه درد دل من استوارت اوفتد
۲
توچنین آزاد و فارغ غافلی از کار منباش تا با چون خودی زین نوع کارت اوفتد
۳
باد عشق اریک نفس بر خرمن عقلت وزدآتش اندر کاهدان اختیارت اوفتد
۴
این پریشانی که مارا در دلست از عشق توزآن همی ترسم که اندر روزگارت اوفتد
صفحهٔ ۱ از ۳