خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر صفحه رخسار تو آنکس که نظر کردخط تو چو اعراب دلش زیر و زبر کرد
۲
آنرا که دمی دیده دل گشت گشادهچشم از همه در بست و بروی تونظر کرد
۳
مارا کمر تو زمیان تو نشان دادمارا سخن تو زدهان تو خبر کرد
۴
چون صورت تو معنی صد رنگ ندیدمتا دیده معنیم تماشای صور کرد
صفحهٔ ۱ از ۴