خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه یک بار در آن طلعت میمون نگردگر نظر باشدش اندر دگری چون نگرد
۲
هرکه را یار شود او چو اسد را خورشیدکم ز گاوست اگر در مه گردون نگرد
۳
با چنین ملک سگ کوی گدای اوراعار باشد که سوی نعمت قارون نگرد
۴
نیست شایسته که در یوزه کند بر دراوآن گدا طبع که در ملک فریدون نگرد
صفحهٔ ۱ از ۳