خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو مرا ز من برآوردبردم ز خود و ز تن درآورد
۲
حسنت بکرشمهای شیرینصد شور ز جان من برآورد
۳
عشق آمده بود بر در دلعقل از پی دفع لشکر آورد
۴
حسن تو رسید با صد اعزازدستش بگرفت و اندر آورد
صفحهٔ ۱ از ۳