خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دم دلم ز عشق تو افغان برآوردوز شوق (تو) بجای نفس جان برآورد
۲
طفلیست روح من که بامید شیر وصلاز مهد جسم هر نفس افغان برآورد
۳
لعل لب تو چون سر پستان خوهد گزیداین طفل شیرخواره چو دندان برآورد
۴
شاهان حسن را رخ تو همچو کودکاندامن سوار کرده بمیدان برآورد
صفحهٔ ۱ از ۳