خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدل چه پند دهم تا دل از تو برگیردبجان چه چاره کنم تا رهی دگر گیرد
۲
کسی که دل ز تو برگیرد اندر آن عجبمکه بر کجا نهد آن دل که از تو برگیرد
۳
بیک نظر بگرفتی و مر او نیست شگفتکه آفتاب جهان را بیک نظر گیرد
۴
اگر نقاب براندازی از جمال بشبچراغ مرده ز شمع رخ تو در گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳