خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل زدستم شد و دلدار بدستم نامدسخت بی یارم وآن یار بدستم نامد
۲
زآن گلستان که ببویش همه آفاق خوشستگل طلب کردم و جز خار بدستم نامد
۳
سوزن عقل بسی جامه تدبیر بدوختلیک سر رشته این کار بدستم نامد
۴
در تمنای وصالش بامید شادیغم بسی خوردم وغمخوار بدستم نامد
صفحهٔ ۱ از ۳