خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که در باغ نکویی به تو نبود مانندگل به رخسار نکو سرو به بالای بلند
۲
هیچکس نیست ز خوبان جهان همچون توهرگز استاره به خورشید نباشد مانند
۳
با وجود تو که هستی ز شکر شیرین‌ترنیست حاجت که کس از مصر به روم آرد قند
۴
کبر شاهانه تو شاخ امیدم بشکستناز مستانه تو بیخ قرارم برکند
صفحهٔ ۱ از ۴