خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی کز وصل جانان بازماندتنی باشد که از جان باز ماند
۲
نگارینا منم بی روی خوبتشبی کز ماه تابان باز ماند
۳
چه باشد حال آن بیچاره عاشقکه از وصلت بهجران باز ماند
۴
چه گردد ذره سرگشته راحالکه از خورشید رخشان باز ماند
صفحهٔ ۱ از ۴