خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقانی که مبتلای تواندپادشاهند چون گدای تواند
۲
حزن یعقوبشان بود زیراهر یک ایوب صد بلای تواند
۳
گرچه دارند در درون صد دردهمه موقوف یک دوای تواند
۴
دل قومی بوصل راضی کنکه بجان طالب رضای تواند
صفحهٔ ۱ از ۳