خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون قهرمان عشق تو با هر که کین کندگر آسمان بود بدو روزش زمین کند
۲
عشقت که کفر پیش وی ایمان کند درستاز حسن لشکر آرد وتاراج دین کند
۳
خورشید روی تو که جهان چون بهشت ازوستهر ذره را ز حسن به از حور عین کند
۴
خورشید چون بساط زمین پی سپر شودگر حسن بهر شاه رخت اسب زین کند
صفحهٔ ۱ از ۳