خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه درد مرا دوا که کندچاره کارم ای خدا که کند
۲
چون مرا دردمند هجرش کردغیر وصلش مرا دوا که کند
۳
از خدا وصل اوست حاجت منحاجت من جز او روا که کند
۴
من بدست آورم وصالش لیکملک عالم بمن رها که کند
صفحهٔ ۱ از ۳