خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچند لطف عادت آن نازنین بودبا جمله مهر ورزد وبا ما بکین بود
۲
رویش درآب آینه بیند نظیر خویشحد جمال وغایت خوبی همین بود
۳
مانند رنگ داده صباغ صنع نیستصورت که نقش کرده نقاش چین بود
۴
معنی لعل وقیمت یاقوت کی دهندمر شمع را که صورت نقش از نگین بود
صفحهٔ ۱ از ۴