خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی و نام تو ز زبانم نمی رودواندیشه تو از دل و جانم نمی رود
۲
گرچه حدیث وصل تو کاری نه حد ماستالا بدین حدیث زبانم نمی رود
۳
تو شاهدی نه غایب ازیرا خیال تواز پیش خاطر نگرانم نمی رود
۴
گریم ز درد عشق و نگویم که حال چیستکین عذر بیش با همگانم نمی رود
صفحهٔ ۱ از ۳