خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نظرت روی ما ماه منور شودوز قدمت کوی ما معدن گوهر شود
۲
بی مدد تو کجا نور دهد شب بماهور نه بروز آفتاب از تو منور شود
۳
تا تو نخواهی کسی وصل تو نارد بدستورچه در آن جستجوش پای طلب بر شود
۴
تا که بیفتم بروی در قدم تو چو گویکاش مرا پای سعی در پی تو سر شود
صفحهٔ ۱ از ۴