خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکرا داد سعادت بلقای تو نویدتا ابد بر سر کویت بنشیند بامید
۲
بی خبر از رخ نیکوی تو بر پشت زمینآنچنان زست که بر روی سیه چشم سپید
۳
گل مهرت عجب از دوحه استعدادشهمچو میوه ز سپیدار و شکوفه از بید
۴
ای گدایان ترا ننگ ز مال قارونوی غلامان ترا عار ز ملک جمشید
صفحهٔ ۱ از ۳