خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لبت نوشین زمن نیش فراقت دور داروز شراب وصل خود جان مرا مخمور دار
۲
نسخه الله نوری زآن رخ از مصباح عشقای چراغ جان مرا مشکاة دل پرنور دار
۳
از عطاهای ید اللهی بدست خود بنهدر دلم اسرار و آن اسرار را مستور دار
۴
تا شکروار از مگس دردسری نبود مراانگبینم در درون پوشیده چون زنبوردار
صفحهٔ ۱ از ۴