خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکر اندر پسته پنهان وآب حیوان در شکرلاله بر خورشید آن مه دارد وگل بر قمر
۲
قوت دل در غم او چون شفا در انگبینراحت جان در لب او چون حلاوت در شکر
۳
روی معنی دار او از دانه خالش کندطعمه مرغان روح اندر قفسهای صور
۴
چون شکوفه پایمال هرکس وناکس شومگر بسنگ از وی جدا گردم چو میوه از شجر
صفحهٔ ۱ از ۳