خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا نموده دهانت زلعل خندان درسخن بگو وازآن لعل برمن افشان در
۲
غلام خنده شدم کو روان وپیدا کردترا زپسته شکر وزعقیق خندان در
۳
بخنده از لب خود پرشکر کنی دامنمرا چو چشم در اندازد از گریبان در
۴
دهانت گاه سخن تا نبیند آن کو گفتکه کسی بشهد نپرورد در نمکدان در
صفحهٔ ۱ از ۵