خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست عشقت به خود نیاید بازور بِبُرّی سرش چو شمع به گاز
۲
ای به نیکی ز خوب‌رویان فردوی به خوبی ز نیکوان ممتاز
۳
هرکه در سایهٔ تو باشد نیستروز او را به آفتاب نیاز
۴
هرکه را عشق تو طهارت داددر دو عالم نیافت جای نماز
صفحهٔ ۱ از ۵