خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رخ خوب تو آفتاب جهان سوزعشق تو چون آتش وفراق تو جان سوز
۲
شوق لقاء تو باده طرب انگیزعشق جمال تو آتشی است جهان سوز
۳
دردل مجنون چه سوز بود زلیلیهست مرااز تو ای نگار همان سوز
۴
خلق جهان مختلف شدند نگاراپرده برانداز ازآن یقین گمان سوز
صفحهٔ ۱ از ۳