خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا بحسن چو شیرین بملک چون پرویزقد تو سرو روانست و سرو تو گل ریز
۲
بروزگار تو جز عاشقی کنم نسزدبعهد خسرو چون کار خر کند شبدیز
۳
اگر ز لعل تو مستان عشق نقل خوهندبخنده لب بگشا و شکر ز پسته بریز
۴
بزیر پای میاور چو خاک و برمگذرمرا که نیست به جز دامن تو دست آویز
صفحهٔ ۱ از ۳