خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم امروز دور از مشرب خویشبسر پویان بسوی مطلب خویش
۲
بلعلت تشنه شد آب روانمرها کن تشنه را در مشرب خویش
۳
تو خورشیدی و من بی نور رویتچنین تا کی بروز آرم شب خویش
۴
ز شوق ار بر دهانت می نهم لبنه لعل تو همی بوسم لب خویش
صفحهٔ ۱ از ۴