خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چه معنیست در آن روی جهان آرایشکه دلم برد بدان صورت جان افزایش
۲
چون جهان سربسر آرایش از آن رو داردبچه آراسته شد روی جهان آرایش
۳
بر خود این جامه چو دراعه غنچه بدرماز تن چون گل و پیراهن گل پیمایش
۴
آن بت پسته دهن را لب همچون یاقوتشکرینست و منم طوطی شکر خایش
صفحهٔ ۱ از ۳