خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مرا نادیده کرده عاشق دیدار خویشناشنوده کرده دل را واله دیدار خویش
۲
روی تو از دیدن کونین بر بستست چشمعاشقان را بر امید وعده دیدار خویش
۳
مهترانی کندرین حضرت غلامی کرده اندخواجگان چرخ را خوانند خدمتکار خویش
۴
من سبک دل رادرین ره هست سربار گرانبهر راحت می نهم برآستانت بار خویش
صفحهٔ ۱ از ۴