خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو در مخزن جانم نهاد اسرار خویشدل ز اسرارش اثرها یافت در گفتار خویش
۲
چون دلم بیمار تو شد کردم از غیر احتماوندرین پرهیز دیدم صحت بیمار خویش
۳
دیده رخسار تو دید و دل ازو نقشی گرفتما بچشم خود زدیم این رسم بر دیوار خویش
۴
عاشقان زرد رخ هر لحظه پیدا می کنندسکه سودای بر روی چون دینار خویش
صفحهٔ ۱ از ۳