خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل سقیم شفا یابد از اشارت عشقاگر نجات خوهی گوش کن عبارت عشق
۲
چو غافلان منشین، راه رو که برخیزددوکون از سر راهت بیک اشارت عشق
۳
خبر دهد که تو مردی وشد دلت زندهزمرگ رستی اگر بشنوی بشارت عشق
۴
چو هیزم ارچه بسی سوختی ولی خامیکه همچو دیگ نجوشیدی از حرارت عشق
صفحهٔ ۱ از ۳