خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم ببوسه شکر خواست زآن لب چو عقیقولیک نیست مرا دولت و ترا توفیق
۲
بکارگاه جمال تو در همی سازندسمن ببوی بنفشه شکر برنگ عقیق
۳
مدام مستم چون ریخت ساقی جنتشراب عشق توم در دل چو جام رقیق
۴
مراست سوی تو ای رشک ماه ذره دلیلمراست در رهت ای آفتاب سایه رفیق
صفحهٔ ۱ از ۳