خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز روی پرده برافگن که خلق را عیدستهلال ابروی تو همچو غره شوال
۲
محیط لطف چو دریا مدام در موج استمیان دایره روی تو ز نقطه خال
۳
رخ تو بر طبق روی تو بدان ماندکه بر رخ گل سرخست روی لاله آل
۴
ز نور چهره تو پرتوی مه و خورشیدز قوس ابروی تو گوشه یی کمان هلال
صفحهٔ ۱ از ۴