خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در گلستان گرنباشد شاهد رعنای گلخاک پای تو بخوش بویی بگیرد جای گل
۲
شمه یی از بوی تو پنهانست اندر جیب مشکپرتوی از روی تو پیداست درسیمای گل
۳
نسبت رویت بگل کردند مسکین شاد گشتزین قبل از خنده می ناید بهم لبهای گل
۴
زیبد ارگل عالم آرایی کند همچون بهارکز رخ تو پشت دارد روی شهر آرای گل
صفحهٔ ۱ از ۴