خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو بیند روی تو ای نازنین گلکند بر تو هزاران آفرین گل
۲
تو با این حسن اگر در گلشن آیینهد پیش رخت رو بر زمین گل
۳
اگر بلبل کند ذکر تو در باغز نامت نقش گیرد چون نگین گل
۴
چو از ذکر لبت شیرین کند کامشود در حلق زنبور انگبین گل
صفحهٔ ۱ از ۳