خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز رویت پرتوی مرآفرینش را تماماز وجود تست سلک آفرینش را نظام
۲
گر ز مه خود را نقابی سازی ای خورشید رویماه بر روی تو چون بر روی مه باشد غمام
۳
با جمال تو ملاحت همچو شوری با نمکدر حدیث تو حلاوت همچو معنی در کلام
۴
مبتلای تو سلامت می دهد بر وی درودآشنای تو سعادت می کند بر وی سلام
صفحهٔ ۱ از ۳