خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنی که کس بخوبی تو من ندیده امخورشید را چو روی تو روشن ندیده ام
۲
یا خود چو روی خوب تو رو نیست در جهانیا هست و زاشتغال بتو من ندیده ام
۳
رنگی ز حسن در گل رویت نهاده اندکندر شکوفهای ملون ندیده ام
۴
روی تو گلستان و دهان غنچه یی کزوالا بوقت خنده شکفتن ندیده ام
صفحهٔ ۱ از ۳