خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر بر درگه جانان چو سگ بسیار می‌گردممن از اصحاب آن کهفم به گرد غار می‌گردم
۲
به سان نقطه‌ای بودم به صورت مانده دور از خطچو پیوستم به حرف عشق معنی‌وار می‌گردم
۳
درین صحرا به دم‌جویی کنون دریا همی‌باشمدرین میزان جوی بودم کنون دینار می‌گردم
۴
چو سایل بر سرآن کو نه بهر نان همی‌آیمچو موسی بر سر طور از پی دیدار می‌گردم
صفحهٔ ۱ از ۳