خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای توانگر چو (ن) گدایانت بدر باز آمدمنان نمی خواهم بسوی آبخور باز آمدم
۲
اهل عالم را زلطف و حسنت آگاهی نبودزآن سعادت جمله را کردم خبر باز آمدم
۳
بود آرامیده گیتی از حدیث عشق توکردم اندر هر طرف صد شور و شر بازآمدم
۴
هدهدی جاسوس بودم زین سلیمانی جنابنامه یی سوی سبا بردم دگر بازآمدم
صفحهٔ ۱ از ۴