خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقم دلیل شد بسوی دوست راه دیدماز خویشتن بدر شدم آن بارگاه دیدم
۲
علمی و عالمی را کآوازه می شنودمناخوانده درس گفتم و نارفته راه دیدم
۳
دنیا بدید طبع چو خر در رمید و گفتااینجا کنم درنگ که آب و گیاه دیدم
۴
عالم بساط بازی شطرنج امتحانستمن رخ بدین طرف نکنم زآنکه شاه دیدم
صفحهٔ ۱ از ۴