خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نقش تو هست در ضمیرمنقش دگری کجا پذیرم
۲
آن هندوی چشم را غلامموآن کافر زلف را اسیرم
۳
چشم تو بغمزه دلاویزمستیست که می زند بتیرم
۴
ای عشق مناسبت نگه داراو محتشم است و من فقیرم
صفحهٔ ۱ از ۳