خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنجا که جای دوست بود من نمی رسمخاریست مانعم که بگلشن نمی رسم
۲
هر نیم شب بدست خیالش بدان طرفخدمت همی رسانم اگر من نمی رسم
۳
از فکر یار هستی خویشم بیاد نیستمستغرقم بدوست،بدشمن نمی رسم
۴
این ترک سعی من نه زنومیدیست،لیکمعلوم شد مرا که برفتن نمی رسم
صفحهٔ ۱ از ۴