خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گنج غم نهاده بویرانه دلموی مسکن خیال تو کاشانه دلم
۲
عشقت که با تصرف او خاک زر شوداین گنج او نهاد بویرانه دلم
۳
رخ زرد کرد رویم از آن دم که نطع خویشافگند شاه مهر تو در خانه دلم
۴
زآن ساعتی که حلقه زلف تو دید و شدزنجیردار عشق تو دیوانه دلم
صفحهٔ ۱ از ۳