خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما دل برای دوست ز جان برگرفته ایمچشم طمع ز هر دو جهان برگرفته ایم
۲
ما را ز جوی دوست دهن تر نمی کندآبی که همچو سگ بزبان برگرفته ایم
۳
ما را نبود چون دگران خوشه چین (کسی)چون مرغ دانه یی بدهان برگرفته ایم
۴
از وی مدد خوهیم که از بارگاه اوباری که بردنش نتوان برگرفته ایم
صفحهٔ ۱ از ۳