خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز نوروزست وبوی گل همی آرد نسیمعندلیب آمد که با گل صحبتی دارد قدیم
۲
شد زروی گل منور چون رخ جانان جهانشد زبوی او معطر چون دم مجمر نسیم
۳
روی گل درگلستان چون رنگ بررخسار یاربوی خوش مضمر درو چون جود در طبع کریم
۴
تا زروی لاله پشت خاک گردد همچو لعلآفتاب زرگر اندر کوهها بگداخت سیم
صفحهٔ ۱ از ۴