خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخت من از تست شور ای بت شیرین دهنتنگ شکر برگشا تلخ مکن کام من
۲
ای لب لعل ترا تنگ شکر بار گیروی سر زلف ترا مشک ختن در شکن
۳
گر تو ببزم طرب جام بری پیش لبباده بنوشی برطل نقل بریزی بمن
۴
بر اثر تلخ می مست ترش روی راجرعه شیرین دهد پسته شور از دهن
صفحهٔ ۱ از ۳