خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از چو تو شیرین لبی صد شور در هر انجمنآن را که آمد یاد تو چون من برفت از خویشتن
۲
گردن کشان حسن را در زر پای تست سرای پست پیش قامتت بالای سرو ونارون
۳
چون نافه آهوی چین پر مشک گشتی سربسرگر باد بوی زلف تو بردی سوی خاک ختن
۴
اندر میان عاشقان صد کشته وخسته بودچشم ترا در هر نظر زلف ترا در هر شکن
صفحهٔ ۱ از ۳