خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما فتنه بر توایم و تویی فتنه بر سخندانسته ای که هست ز طوطی هنر سخن
۲
ما را همی دهد ز میانت کمر نشانما را همی کند ز دهانت خبر سخن
۳
در مصر خوبی تو نگردد شکر فراختا از دهان تنگ تو ناید بدر سخن
۴
جز وصف و ذکر تو نکنم زآنکه خوشترستوصفت ز هر حکایت و ذکرت ز هر سخن
صفحهٔ ۱ از ۴