خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شده لعل لب تو شکرافشان در سخناز لب لعلت روانست آب حیوان در سخن
۲
از لبان تو شکر چینی کند روح القدسچون شود شیرین دهانت شکرافشان در سخن
۳
نکته جانی تو گویی یک زمان خامش مباشمهر سلطانی تو داری سکه بنشان در سخن
۴
صوفی صافی بدرد جامه بر خود همچو گلکآن لب چون غنچه گردد بلبل الحان در سخن
صفحهٔ ۱ از ۴